JAK ZHAKOWAĆ WŁASNE SNY?

Nasza opowieść zaczyna się w Tybecie, gdzie wśród wielu nauk, dotyczących osiągania oświecenia, odnaleźć można również metodę rozwijania świadomości podczas snu. Zwana jest ona praktyką naturalnego światła lub jogą snu. Ma ona na celu uzyskanie stanu oświecenia poprzez naukę utrzymywania ciągłej, czystej świadomości, nie tylko na jawie, ale również podczas zasypiania i we śnie.

Czystą świadomość można określić jako odczucie pierwotnej obecności lub jako stan, w którym uwaga skupiona jest nie na treściach umysłu i doznaniach zmysłowych, ale na pustce, w której one istnieją. Jeśli ktoś przebywa w tym stanie nieustannie, uznaje się, że osiągnął stan oświecenia. Podczas spania przejawia się to świadomym snem bez snu, w którym jedynym doświadczeniem jest światło czystej świadomości. Jeśli ktoś potrafi osiągnąć stan czystej świadomości, ale uwaga nadal często powraca do bycia zahipnotyzowaną umysłem, ma szanse osiągnąć oświecenie w chwili śmierci.

Głównym celem nauk buddyjskich jest wyzwolenie się z cierpienia i więzów karmicznych właśnie poprzez praktykę utrzymania czystej świadomości (medytację). Jeśli uwaga skupiona jest na pustce, w której wszystko się odbywa, widać wtedy wyraźnie, że cała rzeczywistość, mimo, że jest realna, jest również iluzją, gdyż wszystko nieustannie się zmienia i przekształca. Znika uczucie separacji między człowiekiem a resztą świata i zmienia się percepcja zjawisk wewnętrznych i zewnętrznych – wszystko tworzy jedną, nierozerwalną całość. Na tym poziomie ego przestaje być wyznacznikiem jestestwa i znikają pragnienia i opór. Jest się w zupełnej harmonii, będąc nią jednocześnie.

Osiągnięcie tego stanu, a później utrzymanie go jest kwestią wytrwałej praktyki. Z tego względu warto wykorzystywać do tego nie tylko czas jawy, ale również czas snu. Co więcej, utrzymanie czystej świadomości podczas spania jest znacznie trudniejsze niż na jawie, więc taki trening jest znacznie bardziej efektywniejszy. Z drugiej strony we śnie nie jesteśmy ograniczeni ciałami fizycznym, znika przywiązanie do niego i wiele rzeczy jest łatwiejszych do osiągnięcia. Poza tym dzięki przeświadczeniu, że sen jest stanem nierzeczywistym, tym łatwiej możemy dostrzec jego iluzoryczną naturę i się od niej uwolnić, osiągając stan czystej świadomości.

Praktykę pierwszorzędną w tybetańskiej jodze snu stanowi praktyka przejrzystego światła, która odnosi się do stanu poprzedzającego sen, kiedy zmysły się wyłączają, ale jeszcze nie pojawia się marzenia senne. Ten moment jest ważny ze względu na swoje podobieństwo do momentu śmierci. Według nauk buddyjskich podczas umierania najpierw wyłączają się zmysły, potem człowiek wchodzi w stan omdlenia, po którym ponownie budzi się świadomość, umysł zaczyna odbierać bodźce wewnętrzne, ale jeszcze nie rozpoczyna myślenia, właśnie wtedy doświadcza się stanu naturalnego światła i wtedy można osiągnąć oświecenie. Jeśli ktoś nauczy się rozpoznawać stan przejrzystego światła w czasie zasypiania, wtedy bez problemu rozpozna go podczas śmierci. Przy zapadaniu w sen, po zamanifestowaniu się stanu przejrzystego światła pojawiają się marzenia senne. Przy zachowaniu świadomości można je kontrolować i rozpuszczać, tak aby rozpływały się w czystej świadomości.

Praktyka przed zaśnięciem polega na wizualizacji białej litery ཨ – tybetańskiego A w klatce piersiowej wraz z dźwiękiem, należy czuć jej obecność, można dla ułatwienia układać łańcuszek z liter wznoszący się od serca do czubka głowy i opadających z powrotem, podczas wizualizacji relaksujemy ciało i umysł i cały czas będąc skupionym na ཨ zasypiamy.

Praktyką drugorzędną jest świadome śnienie, które ma za zadanie ułatwić praktykę przejrzystego światła. Sny według jogi snów dzielimy na sny karmiczne i sny przejrzystości. Te pierwsze mają ścisły związek z ciałem, mową, napięciami umysłu lub z karmicznymi śladami z poprzednich żyć, młodości lub niedawnej przeszłości, stanowiąc ich bezpośrednie lub metaforyczne odzwierciedlenie. Z kolei sny przejrzystości powstają gdy ciało jest zrelaksowane, a umysł zharmonizowany. Niekoniecznie są one świadome, ale oznaczają się dużym wrażeniem realności i wyraźną ciągłością zdarzeń. Mogą na przykład przybierać formę „życiowych lekcji” lub przedstawiać wizję przyszłości.

Jeśli nie pamięta się w ogóle snów można wizualizować przed zaśnięciem świetlistą kulkę w środku czoła, a jeśli sny są niewyraźne to czerwoną kulkę w gardle.

Jeśli nie odzyskuje się świadomości we śnie, należy w ciągu dnia starać się jak najczęściej dostrzegać, że wszystko co widzimy na około też jest rodzajem snu.

Jeśli odzyskuje się świadomość w śnie, należy nauczyć się przekształcać sny. Można to również ćwiczyć w ciągu dnia, wyobrażając sobie, że rzeczywistość się rozpada, zmienia, przeistacza, małe robi się wielkie, wielkie robi się małe, to co u góry jest na dole i na odwrót, radość staje się smutkiem, smutek radością, to co konceptualne przekształca się w niekonceptualne itd.

Później należy nauczyć się rozpoznawać ślady karmiczne w snach i spróbować je rozwiązać.

Kolejnym etapem jest nauka rozpuszczania snów. Należy przezwyciężyć przywiązanie do umiejętności przekształcania snów i samozadowolenie jakie się z tym wiąże. Na jawie nie należy analizować snów, ani nie przywiązywać zbyt dużej uwagi do treści marzeń sennych. Rozpuszczenie snu następuję, gdy uświadomimy sobie podczas spania, że sen jest iluzją. Treść marzenia sennego znika i pozostaje jedynie świetlista świadomość.

Powyższe metody przedstawione są w dużym skrócie. Cała praktyka naturalnego światła jest bardziej obszerną nauką, obejmującą również pracę z oddechem w ciągu dnia, harmonizowanie prany i wiele innych technik. Najlepiej uczyć się ich bezpośrednio od kogoś, kto osiągnął już wysoki stopień doświadczenia w tej dziedzinie.

 

 

Klara Kawecka